Deense Mysteries

Deel 1 van onze reis is begonnen: we gaan naar Aarhus, Denemarken voor een tussenstop bij familie. Het betekent enorme lunchtafels vol roggebrood, vis en schnaps en lange strandwandelingen op verlate stranden. Maar ook; een mijnenveld aan tradities die ik waarschijnlijk wel nooit helemaal zal doorgronden..

De reis naar Jutland is inmiddels routine; dit jaar maak ik hem voor de vijfde keer. Das blijkbaar de consequentie van een halve Deen op de wereld zetten. Ik voel mij er meer en meer thuis; Ik kom steeds beter weg met mijn pogingen het lokale dialect na te bootsen en lukt het me zelfs om mijn smørrebrød te beleggen zonder een kleine lunchtafel-revolutie te ontketenen – les 1 in smørrebrød-land: freestyle nooit met ingrediënten: curry-salade kan echt niet zonder rauwe haring (?) en die heerlijke garnalen moeten echt geloven aan een serieuze laag mayonaise en kaviaar- .

Ook heb ik inmiddels door dat je over sommige dingen beter geen grapjes kunt maken. Zoals over de pølsevogn. Is het voor elke buitenstaander gewoon een ordinaire hotdog kraam, voor de Deen zit in dat weeïge Amerikaanse broodje een zee aan nationaal sentiment verborgen.

En ook met de tradities rondom de feestdagen kun je beter niet spotten. Dus stort ik me ook dit jaar op kerstavond weer vol overgave in een dans om de kerstboom, bewonder ik de kerststal in de kerk die, uiteraard, van lego is en luister ik een paar dagen later semi-geïnteresseerd met een glas champagne in mijn hand naar de oudejaars-speech van de koningin (onze oudejaarsconference is er niets bij: de arme vrouw raakte dit jaar zelfs verstrikt in haar papieren terwijl ze aankondigde dat haar man helemaal genoeg heeft van dat prinsje- spelen).

Dit alles gaat blijkbaar moeiteloos samen met een reputatie van strak design en ecologisch verantwoorde creaties. Een Deen kan het ene moment kneuterig wapperen met een Deens vlaggetje – dé manier om iets, maakt niet uit wat, te vieren – om vervolgens nonchalant op z’n fixie naar het dichtstbijzijnde waste restaurant te fietsen.

Voor mij blijft het zoeken. Ik ben bang dat ik zal moeten wennen aan de opgetrokken wenkbrauwen die ik ook deze week weer regelmatig tevoorschijn tover. Zoals wanneer ik Isak méé het koffietentje in neem in plaats van hem buiten in de kou naast die rij hoogblonde baby’s te parkeren. Of als ik me hardop afvraag waarom tachtig procent van de vrijdenkende Deen lid blijft van zoiets als een staatskerk. Of als ik en mijn bloedvaten ervoor kiezen om mijn hompen vlees een keertje niet te verzuipen in een vette laag brun sovs..

Het is maar goed dat Isak een trotse vader en een heel dozijn Denen heeft om hem wegwijs te maken in dit mysterieuze land.

One thought on “Deense Mysteries

  1. Hoi Sylvia, ik heb je blog doorgekregen van Monika. Wat heb ik genoten en geschaterd om bovenstaand, herkenbaar stuk over de Deense eigenaardigheden. Heel herkenbaar. Ik hoop nog veel van je te kunnen lezen. Veel plezier met dit grote avontuur.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s