Sneeuw!?

Vier dagen van te voren stromen de waarschuwingen binnen: er komt een sneeuwstorm aan! Het is hartstikke fijn dat er zoveel mensen zijn die aan ons denken hier in Monte San Martino. Maar eh… buiten is het bijna 20 graden en de glooiende heuveltoppen steken mooi af tegen de strakblauwe lucht. Hoe ernstig kan dat insneeuwgevaar zijn?

We besluiten om toch maar te luisteren naar alle adviezen. Met een vier maanden oude Isak heb ik weinig zin om de koppige toerist uit te hangen. En eigenlijk is het ook gewoon een heerlijk romantisch idee: met z’n drietjes rond de open haard terwijl de sneeuw vrolijk langs de ramen dwarrelt en de buitenwereld muisstil en onbereikbaar is.  

Dus gaan we aan de slag. We slaan extra veel houdbare melk in en kopen brood dat over drie jaar nog net zo goed naar zoutloze spons zal smaken. De auto parkeren we in het dorp op de heuvel zodat we ‘m straks nog kunnen gebruiken als ons weggetje bedolven en/of weggevaagd is. Thuis aangekomen slepen we stapels extra haardhout naar binnen. Met onze haardvuur-kunsten zullen we een klein bos nodig hebben de komende dagen.

En dan begint het wachten.

Op de Grote Dag schuif ik vol verwachting de gordijnen open. Het uitzicht is, zoals elke ochtend, spectaculair. De groene heuvels en kleine bergdorpjes liggen er mooi bij, zo onder de stralende zon. Het is zo’n dag waar je in Nederland heel blij van zou worden. Ergens in april.

Teleurgesteld laten we de stapels films en bergen chocolade voor wat ze zijn en vertrekken voor een lange wandeling. Ik begin te vermoeden dat de lokale rampspoedvoorspellers stiekem worden betaald door die supermarkt die we leeg hebben gekocht.

We wandelen door het verlaten heuvellandschap en kijken verlangend naar de besneeuwde bergtoppen in de verte. Na een uurtje begint de hemel te betrekken. Een half uur later kijkt Isak steeds moeilijker vanachter de kraag van mijn jas: moet hij de eerste sneeuwbui van zijn leven ècht vanuit een draagdoek ervaren? Wat is er mis met een lekker warme kamer?

Wanneer we uiteindelijk bibberend en half glijdend onze voordeur weer bereiken, heb we in ieder geval een paar dingen geleerd. Dat sneeuw heel koud is (Isak). Dat een blauwe hemel niet betekent dat er achter de volgende heuveltop geen enorme sneeuwbui wacht. En dat sommige van die uitgemolken clichés soms heel waar zijn: zoals be careful what you wish for.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s